Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard...

Het is haast een hype aan het worden; Horizontaal Toezicht, dat is de toekomst.

Klopt, zeker als het aan de Belastingdienst ligt. Bij Horizontaal Toezicht is het uitgangspunt "vertrouwen". Vertrouwen tussen de Belastingdienst en bijvoorbeeld een accountants- of belastingadvieskantoor.

Zonder hier verder in te gaan op de condities, eventuele voor- en nadelen, wenselijkheid van Horizontaal Toezicht, ben ik een grote voorstander van het – weer herstellen van het – vertrouwen tussen de Belastingdienst en adviseurs. Met name de laatste jaren is dat onderlinge vertrouwen snel afgenomen en dit werd dan met name veroorzaakt door de soms ridicule werkwijze en opstellingen van de Belastingdienst.

"Vertrouwen", daar moeten we aan werken.

Maar, hoe kun je als Belastingdienst/overheid nu met droge ogen beweren dat je het herwinnen van vertrouwen zo erg belangrijk vindt, als je je gelijktijdig als heler (!) van gestolen zaken presenteert? Heling is volgens Van Dale: het opzettelijk in je bezit hebben van een gestolen voorwerp.

De Belastingdienst heeft in het meer recente verleden al gebruik gemaakt van gestolen informatie/heling. Denk hierbij aan de zogenoemde KB-Lux affaire. De Belgische rechter is duidelijk: hier is sprake van gestolen informatie/heling en dat mag de Belgische Belastingdienst niet gebruiken. Helaas denkt onze Hoge Raad daar – nog – anders over, maar ja.

Nu schijnt er in Duitsland een CD’tje of DVD’tje rond te zwerven en op dat schijfje zouden dan de gegevens staan van inwoners van Duitsland, die "zwart geld" hebben ondergebracht bij Zwitserse banken. De Nederlandse Belastingdienst weet dat de informatie is gestolen, maar hij wil die info zelfs kopen; hoe duidelijker kun je jezelf als heler presenteren!

Neen, het herstel van de gewenste vertrouwensrelatie kent een valse start.