Spelregels (“de paarse krokodil”)

Dat “iedereen wordt geacht de wet te kennen” gaat naar mijn mening allang niet meer op; we zijn met zijn allen de laatste decennia als het ware overspoeld met wet- en regelgeving.
Dat de wetgeving enorm en nog nauwelijks beheersbaar is geworden, blijkt ook uit het fors toegenomen aantal ambtenaren en semi-ambtenaren. Feitelijk is de ambtenarij mogelijk nog de enige, die de wet kent. Onnodig te vermelden dat daardoor het risico van “dictatorschap” op de loer ligt.

Een poosje geleden heb ik op verzoek van een klant van ons kantoor bij een gemeente in de regio een bezwaarschrift ingediend. Het bezwaar was gericht tegen de hoogte van de in rekening gebrachte leges. Meer specifiek: de gemeente had voor het kopiëren van een rapport 2 uren (!) tijd in rekening gebracht. Het rapport zelf bestond uit ongeveer 100 bladzijden.

Na het indienen van het bezwaarschrift ontving ik keurig een ontvangstbevestiging. Daarna heeft de behandelende ambtenaar mij telefonisch benaderd en om aanvullende informatie verzocht. Er volgde nog een hoorgesprek (in de aanwezigheid van twee ambtenaren) en enige weken daarna ontving ik de conceptuitspraak.

Volgens de conceptuitspraak werd onze klant – haast helemaal – in het gelijk gesteld en werd het in rekening gebrachte legesbedrag fors verlaagd, maar ……… de klant moest dan wel zijn bezwaarschrift intrekken. Feitelijk is hier sprake van machtsmisbruik.

Waarom is naar mijn mening sprake van machtsmisbruik?

• De gemeente weet dat de klant voor het bestreden bedrag niet in beroep gaat (kosten zullen veel hoger zijn dan het te bereiken resultaat);
• De klant had sowieso gelijk en daarvoor is de koppeling met het intrekken van het bezwaarschrift niet nodig;
• Als inwoner van een gemeente kun je in de toekomst weer met die gemeentelijke afdeling te maken krijgen en ja, zij beslissen nu eenmaal;
• Door intrekking van het bezwaarschrift te eisen, ontneem je de klant de mogelijkheid van het instellen van beroep.

Wat was de reden om te eisen dat het bezwaarschrift werd ingetrokken?
Simpel. Door intrekking van het bezwaarschrift, heeft dit bezwaarschrift nooit bestaan en hoef je het ook niet te vermelden in je gemeentelijke statistieken. Met andere woorden: wij, als gemeente, doen ons werk goed en dat blijkt onder meer uit het geringe aantal ingediende bezwaarschriften.

Is hier iets tegen te doen?
Feitelijk niet, want op individuele basis zijn de huidige financiële belangen te gering en de mogelijke negatieve gevolgen voor de toekomst te groot.

Ach, hielden de ambtenaren zich ook maar aan de geest van de wetgeving!