Kredietcrisis en opleving van ruilhandel?

Nog niet eens zo lang geleden zat ik samen met een vriend in een horecagelegenheid te genieten van een lekker Bockbier. Naast ons ontspon zich een discussie over de huidige kredietcrisis, een groot gebrek aan liquiditeiten en welke mogelijkheden er – kunnen – zijn om toch "zaken te doen".

Vrij spoedig kwam de ruilhandel op de proppen en de discussie ging als volgt verder:

"Als ik (automonteur) jouw personenauto nu eens een grote beurt geef, dan kun jij (timmerman) bij mij thuis een paar deuren opnieuw afhangen."

Daarna vlogen de voorbeelden van ruilhandel over een weer:

• Schilder versus elektricien
• PC-monteur versus tegelzetter
• Et cetera.

Op een gegeven moment richtte een van de discussie deelnemers zich naar mij en mijn vriend en informeerde hij bij mij op welke wijze ik eventueel gebruik zou kunnen maken van bijvoorbeeld de ruilhandel. Ik antwoordde dat ik belastingadviseur ben en dat ik een mooi voorbeeld voor hem had:

"Ik verzorg de aangifte inkomstenbelasting van bijvoorbeeld een hovenier en die hovenier komt komend voorjaar mijn vrouw helpen de tuin zomerklaar te maken."

Ja, da's mooi gezegd, zei mijn discussiemaatje. Volgens hem is in mijn voorbeeld geen sprake van een eerlijke ruil, want mijn werkzaamheden kosten gemiddeld nog geen uur, terwijl de hovenier op zijn minst 3 uur in de tuin bezig is.

Ik heb toen aangegeven wat de insteek van de discussie is, namelijk o.a. een groot gebrek aan liquide middelen; gewoon "cash" dus. Tijd hebben we zat met zijn allen, maar het ontbreekt velen aan voldoende baar geld. In mijn optiek kan ruilhandel daarom zijn gefundeerd op te "ruilen" tijd respectievelijk geld.

Mijn gesprekpartner begreep me wel, maar bleef grote problemen hebben met het feit dat ik een ruil van slechts 1 uur werken gelijk wilde stellen met 3 uren werken in de tuin.

We zijn er samen niet uitgekomen, ook niet na enige heldere Bockbieren. Wel concludeerden we dat ruilhandel geen oplossing is voor de huidige kredietcrisis.