Dat stempel blijft

Een van onze (advies)klanten is vele jaren geleden failliet verklaard. Het faillissement is – ook weer pas jaren later – opgeheven wegens gebrek aan baten.

Omdat er natuurlijk brood op de planken moest komen, is de echtgenote fulltime gaan werken. Omdat ze een hardwerkende vrouw is en met verstand van zaken, heeft ze de keuze gemaakt om, naast haar werk in loondienst, op laag niveau een eigen zaak te beginnen. De afgelopen 5 jaar heeft ze hiertoe de aandelen van een tweetal B.V.’s gekocht en in de beide B.V.’s wat activiteiten ontplooit.

Ondanks het feit dat de echtgenote een fulltime baan heeft en haar man inmiddels ook een fulltime baan heeft, blijven de schuldeisers – en dan met name de Belastingdienst – de man vanwege zijn belastingschulden achtervolgen; het echtpaar is overigens gehuwd op huwelijkse voorwaarden, dus de Belastingdienst kan alleen bij de man terecht.
De man kan niet direct aan zijn betalingsverplichtingen jegens de Belastingdienst voldoen en we verzoeken namens hem de Belastingdienst om een betalingsregeling. Maar dan komt het belastingverleden (de “stempel”) van de man om de hoek kijken….

De Belastingdienst staat een kort uitstel van betaling toe.
Ondertussen stelt hij – nota bene bij de beide B.V.’s van de echtgenote – een boekenonderzoek in over de laatste 5 jaren.
Hoewel de administraties van de beide B.V. nauwelijks de moeite waard is (elke administratie van 5 jaar is nog niet 1 cm dik!), komt de controlerende ambtenaar toch met een renseignementen-dossier van meer dan 10 centimeters dik.
Al snel blijkt dat alle, maar dan ook alle renseignementen geen betrekking hebben op de beide B.V.’s.
Toch lukt het de controlerende ambtenaar om met een vragenbrief van 4 kantjes te komen.
Alle vragen worden beantwoord en haast alle correctievoorstellen kunnen we weerleggen.
Na nog wat heen-en-weer-geschrijf en een uitgebreide bespreking, laat de controlerende ambtenaar nu al bijna een jaar niets van zich horen en neemt hij ook geen besluiten.
Ondertussen heeft de klant blijkbaar gewoon uitstel van betaling.

Ruim een maand geleden ontvangt de echtgenote een uitgebreide vragenbrief over haar aangifte inkomstenbelasting. De brief is opgemaakt en verzonden door een aanslagregelend ambtenaar.
De ambtenaar stelt nagenoeg dezelfde vragen als eerder zijn collega, de controlerende ambtenaar.
Echter, de vragenbrief komt bij de echtgenote aan tijdens haar zomervakantie en zij vindt de brief bij haar terugkomst. Inmiddels was de termijn voor beantwoording verstreken. Ik heb daarna per omgaande telefonisch contact opgenomen met de aanslagregelende ambtenaar, maar hij had de betreffende aangifte inkomstenbelasting al afgehandeld. Uiteraard heeft hij de aanslag flink verhoogd, nu de echtgenote niet op zijn vragenbrief heeft geantwoord.

Onze klanten en ik vragen ons nog steeds het volgende af:

1. Waar blijft het eindrapport van de controlerende ambtenaar?
2. Hebben we nu wel of geen uitstel van betaling en zo ja, voor welke periode, etc.?
3. Waarom stuurde de aanslagregelende ambtenaar geen herhaald verzoek om alsnog zijn vragen te beantwoorden?
4. De aanslagregelende ambtenaar verhoogt het inkomen van de echtgenote fors en dit omdat zij de gevraagde informatie (o.a. betalingsbewijzen aftrekbare hypotheekrente) niet zou hebben verstrekt. Maar waarom volgt dezelfde aanslagregelende ambtenaar wel de aangifte van de man, terwijl een gedeelte van de betaalde hypotheekrente, etc. bij hem in aftrek is gebracht?
5. Is in casu sprake van opgewekt vertrouwen?
6. Hoe zit het met de te verwachten zorgvuldigheid van de Belastingdienst?

Maar bovenal blijft natuurlijk de ook belangrijke vraag: "Wordt de werkwijze van de Belastingdienst misschien ook ingegeven door het faillissementsverleden van de man?".

Waarschijnlijk zullen we het antwoord nooit te weten komen.